|
Warszawa, 10
grudnia 2008 r.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Prezes Rady Ministrów
Krajowa Rada Sądownictwa
Zawiadomienie
o uzasadnionym podejrzeniu
popełnienia przestępstwa przez:
sędzia
Stanisław Dąbrowski – Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa;
sędzia Ryszard Pęk – Wiceprzewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa,
którzy w wystawionych przez siebie pismach o sygn. KRS-510-298-08, –
z zamiarem bezpośrednim, i
prawdopodobnie w zmowie przestępczej:
– celowo poświadczają
nieprawdę (art. 271 k.k.),
– udaremniają postępowanie karne i pomagają sprawcom przestępstwa
uniknąć
odpowiedzialności
karnej (art. 239 § 1 k.k.),
a tym samym
– działają na szkodę interesu publicznego i
prywatnego (art. 231 k.k.).
1. W dniu 6
listopada 2008 r. złożyłem
Zawiadomienie o popełnieniu wielu przestępstw przez Małgorzata
Boniecka-Płaczkowska, sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie.
(publikowane też na:
http://www.aferyprawa.com/index2.php?p=teksty/show&dzial=interwencje&id=2393
).
W dniu 19
listopada 2008 r. otrzymałem pismo-odpowiedź Nr KRS-0519-298-08, które
podpisał Wiceprzewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa sędzia
Ryszard Pęk.
2. W dniu 12
listopada 2008 r. złożyłem Zawiadomienie
o popełnieniu przestępstwa przez sędziów Sądu Apelacyjnego w
Warszawie: Marek Podogrodzki, Barbara Godlewska-Michalak, Anna Orłowska.
(publikowane też na stronie internetowej: http://www.aferyprawa.com/index2.php?p=teksty/show&dzial=sady&id=2413
).
W dniu 26 listopada 2008 r. otrzymałem pismo-odpowiedź Nr
KRS-0510-298-08, które podpisał Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa
sędzia Stanisław Dąbrowski.
3. W dniu 19
listopada 2008 r. złożyłem Zawiadomienie
o popełnieniu przestępstwa przez sędzie Sądu Apelacyjnego w Warszawie,
w składzie: Ewa Śniegocka, Zofia Markowska, Regina Owczarek-Jedrasik.
(publikowane też na stronie internetowej: http://www.aferyprawa.com/index2.php?p=teksty/show&dzial=sady&id=2422
).
W dniu 1 grudnia 2008 r. otrzymałem pismo-odpowiedź Nr
KRS-0510-298-08, które podpisał Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa
sędzia Stanisław Dąbrowski.
4. W dniu 24
listopada 2008 r. złożyłem Zawiadomienie
o popełnieniu przestępstwa przez sędzię Sądu Najwyższego Iwonę
Koper.
(publikowane też na stronie internetowej:
http://www.aferyprawa.com/index2.php?p=teksty/show&dzial=sady&id=2434
).
W dniu 3 grudnia 2008
r., otrzymałem
pismo-odpowiedź Nr KRS-0510-298-08,
które podpisał Wiceprzewodniczący
Krajowej Rady Sądownictwa sędzia Ryszard Pęk.
Wszystkie wskazane wyżej
pisma Krajowej Rady Sądownictwa są identycznej(!) treści –
cytuję:
„…uprzejmie zawiadamiam, że pozostają aktualne wyjaśnienia Krajowej
Rady Sądownictwa przedstawione Panu w piśmie z dnia 2 lipca 2008 r., Nr
KRS – jw., koniec cytatu.
A wyjaśnienia Krajowej Rady
Sądownictwa są następującej treści:
„… Krajowa Rada Sądownictwa nie sprawuje żadnych funkcji nadzorczych
nad działalnością administracyjną i judykacyjną sądów, a także nie
ma uprawnień do badania zarzutów dotyczących merytorycznej pracy sędziów
ani do oceny zasadności wydawanych przez sądy orzeczeń…”.
Ponadto informuję Pana, że jeśli uważa Pan,
iż sędziowie orzekający w jego sprawach popełnili przestępstwo może
Pan złożyć stosowne zawiadomienie w Prokuraturze, jako organie
uprawnionym do ścigania przestępstw, albowiem Krajowa Rada Sądownictwa
nie jest takim organem.”, koniec cytatów.
Otóż, Ustawa z 27 lipca
2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa, stanowi:
Art. 2.
1. Rada wykonuje zadania określone w ustawach, a w szczególności:
8) uchwala zbiór zasad etyki zawodowej sędziów
i czuwa nad ich przestrzeganiem.
2. Rada ponadto:
8) czuwa nad przestrzeganiem zasad etyki
zawodowej i w przypadku uzyskania wiarygodnej informacji o przewinieniu służbowym,
w tym o oczywistej i rażącej obrazie przepisów prawa i uchybieniu godności
urzędu, występuje z żądaniem podjęcia czynności dyscyplinarnych
wobec sędziego,
Powyższe wprost wskazuje i oznacza, że nieprawdziwe są treści
wielokrotnie powtarzane przez Przewodniczącego KRS sędziego Stanisława
Dąbrowskiego oraz Wiceprzewodniczącego KRS sędziego
Ryszarda Pęka, że – ponownie cytuję:
„… Krajowa Rada Sądownictwa nie sprawuje żadnych funkcji nadzorczych
nad działalnością administracyjną i judykacyjną sądów, a także nie
ma uprawnień do badania zarzutów dotyczących merytorycznej pracy sędziów
ani do oceny zasadności wydawanych przez sądy orzeczeń…”.
Z treści
pism sędziego Stanisława Dąbrowskiego oraz sędziego Ryszarda
Pęka wprost wynika, że uważają oni, iż nie mają obowiązku
powiadamiać odpowiednich organów ścigania o popełnieniu przestępstw
przez sędziów sądów polskich oraz nie mają (ustawowego!) obowiązku „występowania
z żądaniem podjęcia czynności dyscyplinarnych wobec sędziego”,
czyli przez
koleżanki-sędzie oraz kolegów-sędziów z sądów od Okręgowego
do Najwyższego (tu, na Ziemi, oczywiście) włącznie.
I w taki oto właśnie
bardzo szczególny sposób interpretacji obowiązującego(!) prawa,
Krajowa Rada Sądownictwa „czuwa nad przestrzeganiem zasad etyki
zawodowej” sędziów (Art. 2.2.8 Ustawy o KRS).
Stosowana jest tu przestępcza(!) metoda: ukrywamy przestępstwo =>
nie ma przestępstwa!
Ale ukrywanie przestępstw koleżanek i kolegów sędziów jest…
przestępstwem!
Pragnę jednocześnie wskazać,
że obowiązująca Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej stanowi:
Art.
32.
1.
Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego
traktowania przez władze publiczne.
Jeżeli więc „Wszyscy są
wobec prawa równi”, to nie może być tak, że „równiejsi” w
togach sędziowskich mogą bezkarnie uprawiać przestępczość. Jako
mafijno-przestępcze należy określić ewentualne tłumaczenia, że
przestępców (często już skrajnie
zwyrodniałych!) chroni toga sędziowska.
„Tłumaczenia” takie byłyby też potwierdzeniem opinii Rzecznika Praw
Obywatelskich, Janusza Kochanowskiego, który w wywiadzie (FAKT, 4 kwietnia 2008 r.), przedstawia,
że III Rzeczpospolita Polska „To
nie jest państwo prawa”, koniec cytatu.
Ja jednak mam nadzieję, że
Rzeczpospolita Polska to (ponoć) nie jest Folwark Zwierzęcy, w którym
są „równi i równiejsi” oraz w kraju tym (rzekomo) nie jest tak, że
Rzeczą-pospolitą są rządy świń nad baranami.
bezpośrednio pokrzywdzony
przestępczymi działaniami sędziów
Janusz
B. Kępka
Warszawa, grudnia
2008 r.
P.S.: ponieważ Krajowa Rada Sądownictwa (Art. 2
Ustawy o KRS):
2) rozpatruje i ocenia kandydatury do pełnienia urzędu sędziowskiego na
stanowiskach sędziów Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu
Administracyjnego oraz na stanowiska sędziowskie w sądach
powszechnych, wojewódzkich sądach administracyjnych i w sądach
wojskowych,
3) przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wnioski o powołanie
sędziów w Sądzie Najwyższym, Naczelnym Sądzie Administracyjnym,
sądach powszechnych, wojewódzkich sądach administracyjnych i sądach
wojskowych,
to niniejsze zawiadomienie o przestępstwie
skierowane jest do:
1. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej żeby miał świadomość i
wiedział („Lepiej późno,
niż wcale”)
na czyj wniosek i kogo powołuje na stanowiska sędziowskie (uroczyście
wręcza
nominacje).
2. Prezesa Rady Ministrów, żeby dowiedział się kto tak naprawdę
zawodowo(!) uprawia
działalność
przestępczą, o czym należałoby jednak powiadomić Prokuraturę!
3. sędziów zatrudnianych (także na mój koszt!) w Krajowej Radzie Sądownictwa,
aby –
przynajmniej od czasu do czasu – działali zgodnie z ustawą o KRS,
czyli zgodnie
z prawem (ponoć)
obowiązującym wszystkich obywateli (tego właśnie kraju!).
Do tzw. sumienia nie będę tutaj odwoływał się, ponieważ nie
można komuś przypisywać czegoś czego nie ma (zwrócono mi uwagę, że
sugerowanie iż sędziowie mają sumienie, może być uznane za obrazę
polskiego wymiaru sprawiedliwości!).
Janusz
B. Kępka
Warszawa, 10 grudnia 2008 r. |